plen

EVERYBODYSKIN

PIKSEL

repertuar aktualny

PIKSEL

premiera: 2012

„Piksel” jest połączeniem tańca, muzyki, tworzonych na żywo dźwięków beatboxowych oraz projekcji o charakterze multimedialnym. Elementy spektaklu korespondują ze sobą przez cały czas jego trwania. Poszczególne fragmenty układanki tworzą spójną całość. Stanowią żywe, energetyczne widowisko naznaczone geometrycznymi znaczeniami.

więcej

OGRÓD

premiera: 2011

W Ogrodzie scena przypomina ramy snu z całą jego zagadkową konstrukcją fabularną, niejednoznacznością osobowości oraz nieprzewidzianym biegiem wydarzeń. Widzowie zostają zaproszeni do obejrzenia onirycznej drogi przemierzanej wspólnie przez matki i ich córki.

więcej

URODZINY

premiera: 2010

Jak na zespół teatru tańca przystało Teatr Tańca DF świętował dwudziestolecie swojej działalności, występując na scenie. Premiera spektaklu Urodziny miała miejsce w ramach jubileuszowego koncertu 27 listopada 2010 roku w Nowohuckim Centrum Kultury.

więcej

YERBA MATE

premiera: 2010

Zapach yerba mate wypełnia tajemniczą, półmroczną przestrzeń, w której pojawiają się sylwetki tancerzy tworzących dwa duety. Postaci łączą się i wymijają w ruchach, myślach i pragnieniach. Przemykają w zamkniętej przestrzeni napięć. Sprawiają wrażenie niematerialnych istot, tworów wyobrażonych przez siebie nawzajem, fantasmagorii rodzących się w głowach widzów. Zbliżają się do siebie i oddalają wytwarzając atmosferę bliskości graniczącej z samotnością, delikatności ocierającej się o brutalność. Emocje wymykają się spod kontroli mieszając się niepostrzeżenie z zapachem magicznego napoju.

więcej

LUMINESMACHIA

premiera: 2010

Być może fakt, że słowo „świat” zawiera się w słowie „światło” nie jest bez znaczenia. Pojawienie się w świecie światła było brzemienne w konsekwencje. Wraz z nim przyszły na świat wykluczające się pragnienia - pragnienie schronienia i pragnienie uznania. Sprzeczność rodzi strach. Zamiast pełnej bezpieczeństwa bliskości zbliżenie do innego odbywa się poprzez walkę.

więcej

INSOMOYA

premiera: 2010

Insomoya, czyli mocno subiektywne zaburzenia związane z trudnością w zasypianiu. "Jawny" koszmar długotrwałego patrzenia w sufit, łażenia z kąta w kąt, natręctwo wszelakich dźwięków, klęska metod relaksacyjnych, bo poduszka leży nie tak. Powikłaniami są utrzymujące się poczucie zmęczenia oraz chwiejność i upośledzenie nastroju. W konsekwencji przenosi w fantastyczny świat niemożliwości odróżnienia jawy od snu.

więcej

UTURO

premiera: 2009

W Uturo naelektryzowane ciała odnajdują się w chaotycznym nieładzie kosmicznym. Przyciągają się i odpychają wzajemnie tworząc swoistą zabawę ruchem. Odkrywają z rosnącym zaciekawieniem życiodajną energię. Czerpią ją od siebie nawzajem odnajdując się w ciekłym, płynącym, jednoczącym ruchu. Z sekwencji ruchów wyłania się opowieść o energetyzującej sile – niejednoznacznej i zagadkowej, nęcącej i rażącej zarazem. Intrygująca moc absorbuje widza wprawionymi w ruch ciałami. Napełnia je energią, prowadzi grę napięć i spięć, prowokuje do coraz odważniejszej aktywności, popycha ku drugiemu.

więcej

SPLOTS

premiera: 2009

SPLOTS łagodnymi dźwiękami wprowadza widza w świat, w którym podległość góruje nad międzyludzkimi zależnościami. Delikatne, kołyszące do snu brzmienia muzyki nie współgrają z pojawiającymi się na scenie tajemniczymi postaciami w czerni. Etiuda umiejętnie usypia zmysły widzów, wabi i nęci, wprowadza w słodko-gorzką krainę splątania i spętania dłoni, rąk, ciał i umysłów.

więcej

MÓJ VINCENT, cz. 3

premiera: 2008

Psychodynamika procesu twórczego i relacji z partnerem jest głównym wątkiem performatywno-wizualnego spektaklu Mój Vincent, cz.3. Kolejne sceny są artystycznym wyrazem relacji między dwiema osobami, swoistym obrazem pomieszania języków, afazji w sferze duchowej wymiany. Pierwszy bohater jest wyizolowany, trawiony twórczym niepokojem, zmaga się z własnym powołaniem. Drugi zaś, jest oddany, cierpliwy i pogodzony. Brak pełnego porozumienia między bohaterami oraz wierność własnemu przeznaczeniu pierwszej postaci wsączają w ich związek melancholię i samotność.

więcej

MECHANIZM

premiera: 2008

choreografia: Dominika Kowal
zobacz galerię

więcej

CIEPŁO

premiera: 2008

Ciepło to prosta historia. Prosta jak piękno. To opowieść o kobietach, o wspólnocie losów, przyjaźni i sile archetypu kształtującego wyobraźnię. Ta klarowna i ujmująca kompozycja na taniec i obraz wskazuje pewną ideę kobiecej tożsamości. Wyraża określony wzór estetyczny, model działania i reagowania.

więcej

AT TIBR

premiera: 2008

Spektakl nie jest podporządkowany naśladującej rzeczywistość fabule. O jego dramaturgii stanowi pobudzająca percepcję ruchowa wyrazowość. Warstwa semantyczna spektaklu „At Tibr” ma początek w świecie przyrody. Taniec jest tutaj medium polifonii krajobrazu: wznoszenia i opadania, wzbierającego natężenia i przepływu napięcia, kryjącej się za spektakularną feerią barw biegunowości procesów. Ruch wyraża intuicję upływającego czasu. Kolejne sceny spektaklu budują oparty na rytmie pejzaż wyciszający natręctwo nazywania i rozumienia. Przynoszą ze sobą spokój, pewność i niezaburzony rytm oddechu.

więcej

POD ZŁAMANYM SKRZYDŁEM

premiera: 2007

Głosy. Słychać głosy, czasami śpiew, ale też jęki, westchnienia, słowa bez treści. Zatem pojawią się, są już blisko, przybędą odegrać swoją rolę. Ciała są materią tego świata. Przezroczyste, migoczące, rozsiewają światło i mienią się w nim. Takie już są, odegrają i pójdą, a potem wrócą i znowu to samo. Każą na siebie patrzeć w zachwyceniu, dostrzegać szczegóły, wodzić oczami za tą ich obowiązkową gimnastyką. Pewne własnych ruchów, prawdopodobnie dobrze im znanych, rutyna czasu ciągłych powrotów. Zbite w gromadkę, bezgranicznie podporządkowane, podążają za wolą Tej, na której wezwanie przybyły.

więcej

POZYTYWKA

premiera: 2006

Pozytywka jest obrazkiem relacji dwojga. Ona i on – nakręcani każdego dnia niczym delikatna aparatura zależności włączają się w odwieczny bieg życia. Arsenałem odgłosów, oddechów, uderzeń i okrzyków akompaniujących przebiegowi ruchów rozporządza – ona. To ona nadaje tempo ich życiu, wprawia w ruch machinerię miłości, oswaja obecność drugiej osoby poprzez galerię powtarzalnych gestów, słów, czynności dnia codziennego. Czas sekunduje im obojgu niczym strażnik wybijający rytm życia.

więcej